De luistercirkel

Luistercirkel voor mensen met pijn. ( met dank aan Aline Serverius voor het maken van dit verslag )

Datum: zatderdag 19-11-2016.

Pijn heeft veel gezichten. Er is emotionele pijn, lichamelijke pijn, levensbedreigende en niet-levensbedreigende pijn, recidiverende en chronische pijn, draaglijke en ondraaglijke pijn. In de luistercirkel is plaats voor al deze vormen van pijn.

Nadat iedereen zichzelf kort heeft voorgesteld, worden de principes van een luistercirkel uitgelegd. In de luistercirkel luisteren we vanuit ons hart. Ons luisteren is vrij van oordelen en van vooraf bedachte verhalen. Daaruit vloeit spreken vanuit het hart voort. In ons spreken beperken we ons tot de essentie, geven we geen raad of advies en stellen we geen extra vragen.

Er wordt een veilig kader gecreëerd: je hoeft niet te spreken als je dat niet wilt en wat gedeeld wordt, blijft binnen de groep.

Een moment van stilte maakt ons ontvankelijk voor wat zich aandient, brengt ons in contact met wat binnenin ons leeft en met wat gedeeld wil worden.

 

Om de beurt vertellen deelnemers hoe ze hun pijn ervaren. Voor velen is het een verademing om het masker dat we zo vaak moeten opzetten om onbegrip en kwetsuren te vermijden, aan de kant te mogen leggen en ons ware gelaat te mogen tonen. De pijn van onbegrip of niet gehoord worden snijdt vaak immers even diep als de lichamelijke pijn. Dat zorgt dikwijls voor een afweging: ‘zal ik spreken of zwijgen over mijn pijn?’

Gevoelens van kwaadheid om reacties van anderen, kwaadheid om de soms onverwachte progressie van een ziekte, onmacht, wanhoop, twijfel en verdriet krijgen een plaats.

Velen ervaren moeite met het tempo en de eisen van deze maatschappij en zijn op zoek naar wat ze, mét hun beperkingen, kunnen betekenen voor de maatschappij. Sommigen voelen zich gestigmatiseerd als zieke.

Ook de bittere nasmaak van een kindertijd zonder liefdevolle ouders, van een rouwproces dat nog niet ten einde is, mag hier getoond worden.

Er klinken ook woorden van hoop en dankbaarheid, hoop op het vinden van rust en acceptatie te midden van pijn en dankbaarheid voor een bewuster leven door de pijn.

Er leeft een diep verlangen naar verbondenheid, gehoord worden, begrepen worden; een universeel verlangen waarop de luistercirkel een mooi antwoord biedt.

One Comment

  1. Beantwoorden
    de vriese anne 14 januari 2017

    Mijn ziek-zijn is al van lange duur .De vele uren en dagen dat ik al verbleef in ziekenhuizen is niet te beschrijven . De vele onderzoeken van kop tot teen , maakten mij hondsdol . Het resultaat is dat ik nu redelijk ziek ben en niet meer kan gaan werken .Ik ben dus afgeschreven van de maatschappij .Vanbuiten zie ik er normaal uit , maar van binnen ben ik al heel oud en versleten . Ik ben er zo moe van ,mijn ziektes maken mij kapot en zielig .Mijn leven is soms zo eenzaam . Toen ik beter was kon ik naar mijn vrijwilligerswerk , maar nu is dat al meer dan een jaar half geleden . Soms kruip ik in een hoekje om te wenen.Ene Dokter heeft ook een medische fout begaan en daardoor heb ik nu een stoma ( hij heeft wieken laten zitten ) , tweemaal in de week moet ik gespoeld worden .Ook heb ik fibromyalgie en het vermoeidheidssyndroom , migraine ,diabetisch type 2 ,zware knieoperatie en nog andere operaties .Dus mijn lichaam is naar de vaantjes .Nu zou ik nog moeten sterk zijn om te leven , maar soms weet ik echt niet hoe ik dat moet doen .Ik heb gelukkig hulp van een psycholoog en en psychiater .Ook heb ik een pijnbaxter gekregen en infiltraties , maar die zijn niet gelukt .Hopelijk lukken de volgende .Ik leef op hoop .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *